Jan Paweł II – 15 rocznica śmierci

Jan Paweł II – postać o wielkim przesłaniu duchowym, niezwykle charyzmatyczna, bogobojna, wielkiego formatu, którego wspominają ludzie z całego świata, wielu narodowości, a także wyznawcy innych religii, dostrzegając Jego Wielkość. Potrafił dotrzeć do każdego człowieka ze Słowem Bożym i zjednoczyć osoby bez względu na pochodzenie, kolor skóry, wyznawaną religię.

 

 

Od początku swojej działalności apostolskiej pokładał wielkie nadzieje w najmłodszych pokoleniach i dla nich poświęcił cały pontyfikat. Ogromna wrażliwość serca Papieża przejawiająca się w życiu przenikniętym Ewangelią, pozwalała mu kierować uwagę ku najmniejszym, najbardziej bezbronnym, potrzebującym miłości i opieki. Z wielką żarliwością bronił prawa do życia każdego poczętego dziecka. Podkreślał, że człowiek jest pierwszą i główną drogą Kościoła, a dziecko „drogą wyjątkową”. Stając w ich obronie, doceniał ich znaczenie w ewangelizacji.

Jan Paweł II kiedyś powiedział:

„Troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka”.

 

Z kolei w innym z listów do dzieci prosił:

„Pragnę powierzyć waszej modlitwie, drodzy mali przyjaciele, nie tylko sprawy waszej rodziny, ale także wszystkich rodzin na świecie”.

Niezaprzeczalnym faktem jest, że papież bardzo kochał dzieci i był ich przyjacielem o czym sam otwarcie mówił:

„Największą radością papieskiego serca są dzieci.
I największą troską serca Papieża jest każde dziecko”.

Ostatnie przesłanie wypowiedziane tuż przed odejściem do domu Ojca brzmiało następująco:

Zanim stąd odejdę, proszę was… abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili; abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy… Proszę was: abyście mieli Ufność nawet wbrew każdej swojej słabości; abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało;  abyście od Niego nigdy nie odstąpili; – abyście nigdy nie utracili tej Wolności Ducha, do której On “wyzwala” człowieka; abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest “największa”, która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu…

 

„Szukałem Was, teraz Wy przyszliście do mnie…”

Te słowa wypowiedziane obejmują cały pontyfikat Jana Pawła II, który był długą rozmową z nami, z młodymi, z dziećmi…
On zawsze szukał i chciał dotrzeć do wszystkich ludzi, do każdego z osobna. Wychodził nam naprzeciw, pielgrzymował do krajów i miast, w których żyliśmy. Chciał się spotkać z każdym. Na każdego chciał spojrzeć z miłością. Każdemu chciał opowiedzieć o Chrystusie. Mówił, że nam ufa, że w nas wierzy, że jesteśmy Jego nadzieją.

 

Właśnie 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 Papież Jan Paweł II odszedł do “Domu Ojca”. Dziś mija 15 lat, gdy Polska i świat pożegnały Wielkiego Polaka, Ojca Świętego Jana Pawła II.

 

 

W tym roku, ze względu na wyjątkowe okoliczności, będziemy łączyć się duchowo, aby uczcić Jego pamięć.
Nosimy w sercu słowa św. Jana Pawła II. Nosimy jego naukę. Nosimy Jego miłość. Pamiętamy.